
امانوئل ماکرون تمایل به مرکز دارد، نه بطور معمول لیبرال یا محافظهکار.
او فرانسه را در مرکز عملیگرایانه سیاست اروپایی قرار میدهد، ترکیب سیاستهای اقتصادی متمایل به بازار با مداخله قوی دولت و برنامههای اجتماعی.
ماکرون از یکپارچگی اتحادیه اروپا، تجارت آزاد و بازارهای رقابتی حمایت میکند و در عین حال بخش عمومی قابلتوجه فرانسه را حفظ میکند. هماهنگی اخیر وی با شرکای گروه هفت در خصوص سیاست انرژی این پراگماتیسم را منعکس میکند: در حالی که ترامپ اروپا را برای آزاد کردن ذخایر دیزل و نفت تحت فشار قرار میداد، ماکرون به جای اقدام یکجانبه، هماهنگی گروه هفت را توصیه میکرد و فشارهای بازار را با منافع جمعی اروپایی متعادل میکرد.
حزب مرکزگرای او، لِم، بهطور عمدی هم چارچوبهای سنتی چپ و راست را رد کرد. ماکرون بر کارایی تکنوکراتی، فدرالیسم اروپایی و اقدام در برابر تغییرات اقلیمی در کنار اصلاحات دوستدار کسبوکار تاکید دارد. با نمره تأثیر ۳۷ از ۱۰۰ و تمرکز سیگنال اولیه در فرانسه (۸۸ سیگنال ردیابیشده)، تأثیر او عمدتاً داخلی است، جایی که موضعگیری مرکزگرایی از سال ۲۰۱۷ سیاست فرانسه را تعریف کرده است.