
چندین جانشین احتمالی میتواند ظهور کند اگر ملونی قدرت را از دست بدهد: آنتونیو تاجانی (فورتسا ایتالیا)، ماتئو سالوینی (لیگ)، یا کاندیدایی از چپ مرکز از حزب دموکرات یا جنبش پنج ستاره، بسته به نتایج انتخابات ۲۰۲۷.
دوره مشخصی نیست. انتخابات عمومی ایتالیا مقرر است تا سال ۲۰۲۷
جورجیا ملونی از سال ۲۰۲۲ به عنوان نخست وزیر ایتالیا خدمت کرده است و رهبری یک دولت ائتلافی را بر عهده دارد که از حزب برادران ایتالیا، فورتسا ایتالیا و لیگ تشکیل شده است. انتخابات عمومی بعدی ایتالیا باید تا سال ۲۰۲۷ برگزار شود، که به این معنی است دوره ریاست دولت او ممکن است در طی ۱۲ ماه آینده پایان یابد بسته به این که دولت زمان انتخابات را تعیین کند یا با فروپاشی روبرو شود. نمره تأثیر فعلی او ۱۳ از ۱۰۰ است بر اساس ردیابی اخیر، که نشان دهنده سرمایه سیاسی محدود در این لحظه است.
در درون دولت خود، دو شخصیت دارای وزن خاصی به عنوان جانشینان احتمالی هستند. آنتونیو تاجانی از فورتسا ایتالیا به عنوان معاون نخست وزیر و وزیر امور خارجه خدمت میکند و او را به عنوان یک جانشین طبیعی در چارچوب راست میانه قرار میدهد. ماتئو سالوینی، رهبر حزب لیگا، نمایندگی از دیگر شریک اصلی ائتلاف است و یک پایگاه قوی از حمایت پوپولیستی را در شمال ایتالیا حفظ میکند. هر یک میتواند به سمت نخست وزیری دست یابند اگر ائتلاف از هم بپاشد یا اگر پویاییهای درونی تغییر کند، اگرچه هر دو برای اداره موثر به حمایت ائتلاف گستردهتری نیاز دارند.
مرکز چپ اپوزیسیون، بیشتر از طریق حزب دموکرات و جنبش پنج ستاره، نمایندگیکنندهی احتمالترین راه برای تغییر در دولت به جای جانشینی درون ائتلاف فعلی است. ردیابی اخیر GeoGazet یک مسابقه را ثبت کرد که فرانسه ایتالیا را به تساوی ۱ بر ۱ در اولین بازی خانگی زیدان نگه داشت، در میان ۱۰۰ رویداد کل ردیابیشده، منعکسکنندهی تعامل دیپلماتیک مستمر ایتالیا و ملونی. اگر انتخابات ۱۴۰۶ اکثریتی مرکز چپ را تولید کند، چهرههایی مثل الی شلاین از حزب دموکرات میتوانند دولت جدیدی تشکیل دهند و ریاستدولت را مطالبه کنند. تکهتکهشدگی سیاست ایتالیا به معنی آن است که مذاکرات ائتلاف پس از هر انتخابات میتواند نامزدهای غیرمنتظری را به موضع بالای هرم ارتقا دهد.
ملونی با فشارهای مداوم ناشی از چالشهای اقتصادی، محدودیتهای بودجه اتحادیه اروپا، و تقسیمات داخلی در کالیشن خود روبهرو است که مسائل آن از اصلاح بازنشستگی تا سیاست مهاجرت را در برمیگیرد. سیگنالهای اخیر نشان میدهد که رئیسجمهور و نخستوزیر ایتالیا درباره روابط و ثبات خاورمیانه بحث میکنند، که نشاندهنده مشارکت فعال در جبهههای سیاست خارجی است اما همچنین حوزههایی را نشان میدهد که اولویتهای دولت نیاز به توجه مداوم دارند. دوره پنج ساله پس از پیروزی انتخاباتی او در سال ۱۴۰۱ هنوز اجماع واضحی درباره جانشین در میان کالیشن خود یا مخالفین ایجاد نکرده است، به این معنی که دوره انتخاباتی بعدی احتمالاً براساس نتایج انتخابات تعیین خواهد کرد که چه کسی جایگزین او میشود نه برنامهریزی شده جانشینی.