
نخستوزیر مودی با خواستههای فعالگر سونام وانگچوک بهطور علنی درگیر نشدهاست زیرا دولت او در حال مدیریت بحرانهای داخلی متعدد و همزمان است که منابع توجه و پهنای باند سیاسی را در سال ۲۰۲۶ مصرف کردهاست.
هند با اعتراضات تازهای در مورد فهرست رایدهندگان و تمامیت انتخابات روبهرو است، با تظاهرات گستردهای که خواهان استعفای رئیس ستاد انتخابات هستند که اکنون در روز سوم خود قرار دارند. این چالشهای سیاسی پیدرپی مودی را مجبور کرده تا اداره بحران را بر تعامل فردی با فعالان، صرفنظر از شهرت یا هدف وانگچوک، ترجیح دهد.
نفوذ مودی در حال حاضر در سطح ۱۱ از ۱۰۰ قرار دارد که نشاندهندهٔ کاهش سرمایهٔ سیاسی در میان فشارهای اقتصادی و نهادی است. سکوت در مورد خواستههای خاص یک عملکرد محاسبهشدهٔ دارد: تسلیم وانگچوک سطح پلتفرم وی را بالا برده و سابقهای برای درگیری مستقیم نخستوزیر با جنبشهای فعالانه ایجاد میکند، موضعی که دولت ظاهراً در دورهٔ کرختی نهادی تمایل به ایجاد آن ندارد.