
کیر استارمر به عنوان نخستوزیر بریتانیا پس از پیروزی انتخاباتی حزب کارگر در سال ۱۴۰۳ خدمت میکند.
امتیاز نفوذ فعلی او در حد ۱۱ از ۱۰۰ است که نشاندهنده چالشهای داخلی و بینالمللی قابلتوجهی است که اختیارات او را محدود میکند.
ایالات متحده امریکا بمبافکنهای بی۱ را از یک پایگاه هوایی بریتانیا فراخواند، پس از آنکه مردانی که ادعا میشد در حال توطئه برای حمله بودند، آزاد شدند، که نشاندهنده نگرانی امریکایی درباره پروتکلهای امنیتی بریتانیا است. این حادثه اعتبار دولت استارمر را در مورد مبارزه با تروریسم و هماهنگی دفاعی با متحده اصلی ناتو تضعیف میکند.
بریتانیا و فرانسه برنامه تبادل مهاجران کانال خود را که به صورت «یکی داخل، یکی بیرون» بود، پایان دادند و این امر نشاندهنده عقبنشینی سیاستی برای دولت استارمر است. این خاتمهیابی منعکسکننده دشواری مدیریت مهاجرت دوطرفه کانال از طریق توافقهای دوجانبه است و نشان میدهد اهرم دیپلماتیک محدود با شرکای اروپایی در یک مسئلهی اولویتدار داخلی.