
چندین شخصیت ارشد حزب کار میتوانند جای کیر استارمر را به عنوان نخستوزیر بگیرند، از جمله راشل ریوز، وس استریتینگ، و یوت کوپر، در صورتی که موضع سیاسی او پیش از انتخابات عمومی اوت ۲۰۲۹ غیرقابل دفاع شود.
دوره ثابتی برای نخستوزیر وجود ندارد. انتخابات عمومی بریتانیای کبیر باید تا آگوست ۲۰۲۹ برگزار شود.
کیر استارمر از سال ۱۴۰۳ به عنوان نخست وزیر خدمت کرده و هیچ فشار قانونی فوری برای استعفا ندارد. انتخابات عمومی بعدی تا ماه آگوست ۱۴۰۸ الزامی نیست، که او را برای حدود سه سال دیگر در این سمت نگاه میدارد. امتیاز نفوذ فعلی او که ۱۱ از ۱۰۰ است، با این حال، ضعف سیاسی قابل توجهی را نسبت به موضع پارلمانی و عمومی که معمولاً یک نخست وزیر فعلی باید داشته باشد، نشان میدهد.
بازنگریهای اخیر سیاست و پیچیدگیهای بینالمللی، ترکهای درونی در دولت استارمر را افشا کردهاند. اعلام اینکه بریتانیا و فرانسه، توافق تبادل مهاجران کانال خود را که بر اساس اصل «یکی وارد، یکی خارج» بود، پایان دادهاند، نشاندهندهی عقبنشینی دیپلماتیک در یکی از تعهدات سیاستی برجستهی او است. همزمان، فراخواندن بمبافکنهای بی ۱ ایالات متحده از پایگاه هوایی بریتانیا پس از آزادی مردانی که بهطور مبادی در حال توطئه برای حمله بودند، سؤالاتی دربارهی هماهنگی امنیتی و صلاحیت دولتی را مطرح کرده است. این حوادث، که در ۱۰۰ رویداد اخیر در نظارت GeoGazet ردیابی شدهاند، در مجموع نشاندهندهی دولتی است که در انجام تعهدات اصلی خود دچار مشکل است.
ریچل ریوز، کانسلر خزانهداری، بهعنوان احتمالیترین جانشین با توجه به موقعیت خود در خزانهداری و پروفایل اقتصادی تثبیتشده شناخته میشود. وس استریتینگ، وزیر بهداشت، شناخت عمومی قابلتوجه و حمایت درونحزبی را کسب کرده است. ایوت کوپر، وزیر کشور، احترام دستگاه حزب را بهدست دارد و تجربه عمیق وستمینستری دارد. هر کدام از آنها با چالشهای متفاوتی در تجمیع حمایت نمایندگان کارگر و مدیریت ادراک عمومی مواجه خواهند شد، اما هر سه نفر دارای ارشدیت کافی و ظرفیت سازمانیای هستند که اگر موقعیت استارمر بیشتر تضعیف شود، یک تلاش رهبری معتبر را آغاز کنند.
نخستوزیر میتواند از طریق مکانیزمهای رسمی حزبی برکنار شود اگر تعداد کافی از نمایندگان پشتنشین کارگران اعتماد خود را از دست بدهند، اگرچه چنین اقدامی در سیاست معاصر بریتانیا نادر باقی میماند. بیشتر اوقات، نخستوزیر فعلی اگر دادههای نظرسنجی و سیگنالهای داخلی حزب نشان دهند که شکست انتخاباتی اجتنابناپذیر است، تصمیم به استعفا میگیرد. با نزدیک به سه سال تا تاریخ الزامی انتخابات، استارمر زمانی برای تلاش در بهبود وضعیت از طریق تعدیل سیاستها یا تغییرات پرسنلی دارد. مسیر سیاسی کنونی، با این حال، نشان میدهد حزب کارگر قبل از رسیدن به مهلت آگوست ۲۰۲۹ با بحثهای جدی داخلی درباره رهبری روبرو خواهد شد.