
آب و هوا به طور قابلتوجهی مصرف انرژی را تحت تأثیر قرار میدهد و تقاضا برای گرمایش و سرمایش را افزایش میدهد، بر تولید انرژی تجدیدپذیر تأثیر میگذارد و تابآوری زیرساختها را تغییر میدهد.
رویدادهای آب و هوایی شدید به طور مستقیم نیاز انرژی را افزایش یا کاهش میدهند.
افزایش دمای جهانی مستقیماً تقاضای خنککننده برای تهویه مطبوع را افزایش میدهد، بهخصوص در طول گرمای شدید. دانشمندان میگویند که آگوست ۲۰۲۶ داغترین ماهی بود که آنها اندازهگیری کردهاند. برعکس، دورههای سردتر مصرف گرمایش را افزایش میدهد. خطرات آبوهوایی همچنین زندگی روزمره را مختل میکند و بر الگوهای استفاده از انرژی محلی تأثیر میگذارد، همانطور که در صورتی دیده میشود که "خطرات آبوهوایی تحصیل را برای ۱ از هر ۱۰ دانشآموز در سال ۲۰۲۵ مختل کرد: یونیسف."
تغییر اقلیم باعث تنش در زیرساختهای انرژی میشود و آنها را در برابر رویدادهای آبوهوایی شدید آسیبپذیر میکند و بر قابلیتاعتماد تأمین انرژی تأثیر میگذارد. این امر نیاز به سرمایهگذاری قابلتوجهی در سیستمهای مقاوم و تسریع تلاشهای انتقال انرژی را ضروری میسازد. «هفتهٔ عمل اقلیمی باکو ۲۰۲۶ درباب انتقال شتابگرفتهٔ انرژی گفتوگو میکند» نشاندهندهٔ تمرکز جهانی بر تطابق سیستمهای انرژی با واقعیتهای اقلیمی است.