
تا سال ۱۴۰۵، هیچ توافق هستهای فعال میان ایران و قدرتهای بزرگ جهانی وجود ندارد.
طرح جامع اقدام مشترک (JCPOA) پس از خروج ایالات متحده در سال ۲۰۱۸ تعلیق باقی مانده است، و مذاکرات بر سر پروتکلهای تأیید و شرایط تخفیف تحریمها متوقف شدهاست.
امتیاز نفوذ کنونی ایران در 43 از 100 قرار دارد، با 77 سیگنال ردگیریشده متمرکز بر ایران و 10 مورد مربوط به مسائل سلاحهای هستهای. ارتباطات اخیر نشان میدهد که ایران گزینههای مداخله نظامی را رد میکند و اظهار میدارد "هیچ راهحل نظامی برای پایان دادن به جنگ وجود ندارد،" در حالی که بهطور همزمان از اهرم اقتصادی از طریق تهدید به بستن تنگه هرمز استفاده میکند.
تنشهای گستردهتر مذاکرات هستهای را پیچیده میکند. بازداشت یک شهروند دوتابعیتی انگلیسی-ایرانی پس از حادثهای در پایگاه ایرفیلد نیروی هوایی سلطنتی نشان میدهد که چگونه نگرانیهای هواپیمایی و امنیتی با کانالهای دیپلماتیک تقاطع پیدا میکند. این تنشهای فرعی باندپهنای مذاکرات هستهای موضوعی را کاهش میدهد و چارچوب برجام را بیحرکت رها میکند و چشمانداز احیای کوتاهمدت بسیار اندک است.