
توافق هستهای ایران تا سال ۱۴۰۵ فروپاشی یافته است، تهران غنیسازی اورانیوم را فراتر از محدودیتهای برجام از سر گرفته و بازرسیهای بینالمللی به شدت محدود شدهاند.
شکست این توافق نشاندهنده سالها تنشهای تصعیدی پس از خروج ایالات متحده در سال ۱۳۹۷ است.
شبکههای نفوذ ایران اکنون در سطح جهانی ۴۴ از ۱۰۰ امتیاز کسب میکنند، با ۷۶ سیگنال ردگیریشده متمرکز بر توسعه سلاحهای هستهای و فعالیتهای پروکسی منطقهای. درگیریها در یمن با صدها کشته و زخمی شدتیافته است، در حالی که عراق پس از معافیت ایالات متحده، خطوط هوایی ایرانی را برای ۴۰ پرواز روزانه به نجف اختیار داد، که نشاندهنده تحکیم کریدورهای اقتصادی و نظامی منطقهای توسط تهران علیرغم انزوای بینالمللی است.
عربستان سعودی تحت فشار است که بین تضمینهای امنیتی آمریکایی و ترتیبات احتمالی هستهای با تهران انتخاب کند. پادشاهی نسبت به قابلاعتماد بودن ایالاتمتحده در مسائل هستهای مشکوک باقی مانده است و این شک پس از سالهای سیاست ناپایدار آمریکا نسبت به ایران شکل گرفته، فضایی برای ابتکارات هستهای مستقل عربستان سعودی بدون چارچوبهای روایتی غربی خلق کرده است.