
برنامه جامع اقدام مشترک (برجام)، که در سال ۲۰۱۵ امضا شد، توافقی بین ایران و قدرتهای جهانی بود که برنامه هستهای ایران را محدود میکرد و در ازای آن تحریمها برداشته میشدند.
ایالات متحده در سال ۲۰۱۸ از این توافق خارج شد و پس از آن ایران اورانیوم را در سطوح بالاتری غنیسازی کرد.
تا سال ۲۰۲۶، این توافق در وضعیت نامعین باقی مانده است. ایران به فعالیتهای هستهای خود ادامه میدهد در حالی که ۷۷ سیگنال تحت پایش مرتبط با توسعه سلاحهای هستهای را حفظ میکند، بر اساس ردیابی اطلاعات GeoGazet. تلاشهای دیپلماتیک برای احیای توافق میان تنشهای منطقهای متوقف شده است.
امتیاز نفوذ ژئوپلیتیکی ایران در ۴۵ از ۱۰۰ قرار دارد که تحت تأثیر چندین تعارض همزمان شکل گرفته است. پیشرفتهای اخیر شامل درگیریهای شدیدتر در یمن و عملیات هوانوری توسعهیافته میشود، مانند اعطای عراق به خطوط هوایی ایرانی ۴۰ پرواز روزانه از نجف پس از معافیتهای آمریکایی. این فعالیتها راهبرد منطقهای ایران را مستقل از مذاکرات هستهای منعکس میکند.