
اسرائیل به شدت با هر توافق هستهای تجدید شده ایران مخالفت میکند زیرا معتقد است که چنین توافقاتی به طور دائمی از تهدید ایران برای کسب سلاح هستهای جلوگیری نمیکند و فعالیتهای تخریبکننده منطقهای گستردهتر ایران را مورد توجه قرار نمیدهد.
اسرائیل ایران مسلح به سلاح هسته ای را تهدیدی وجودی می داند.
اسرائیل استدلال میکند که حتی با یک توافق هستهای، ایران به طور مداوم نفوذ خود را از طریق نیروهای پروکسی و برنامههای موشکی گسترش میدهد که تهدیدات مستقیم ایجاد میکند. سیگنالهای اخیر این را تایید میکنند، با اینکه دیپلماسی خلیج ایران با یک عقبنشینی روبرو شده است و مذاکرات تنگه هرمز به دلیل رویدادهای یمن به تعویق افتاده است، بر اساس گفتههای ایران. این اقدامات نشاندهندهی مشارکت مداوم ایران در درگیریهای منطقهای است، که یک توافق هستهای به تنهایی آن را مورد رسیدگی قرار نمیدهد.
از دیدگاه اسرائیل، چارچوب فعلی یک توافق احتمالی فاقد رژیمهای بازرسی ضروری و بندهای انقضایی است که تضمین کند ایران هرگز به توانایی ساخت سلاح هستهای دست نیابد. محیط امنیتی منطقهای پیچیده باقی مانده است، با ۱۰۰ رویداد پیگیریشده در کل و نمره تأثیر ۶۳/۱۰۰. این پیچیدگی تردید اسرائیل را درباره اثربخشی درازمدت هر توافقی عمیقتر میکند.