
محاسبات کوانتومی سریع است زیرا از پدیدههای مکانیک کوانتومی مثل برهمنهی و درهمتنیدگی بهره میبرد که به کیوبیتها اجازه میدهد مقادیر عظیمی از اطلاعات را بهطور همزمان بهجای متوالی پردازش کنند.
این تفاوت بنیادی تواناییهای محاسباتی موازی بینظیر را فراهم میکند.
رایانههای کلاسیک اطلاعات را به عنوان ۰ و ۱ متمایز پردازش میکنند. رایانههای کوانتومی از کیوبیتهایی استفاده میکنند که میتوانند از طریق ابرپوزیشن به طور همزمان در حالتهای متعدد وجود داشته باشند، و درهمتنیدگی کیوبیتها را به گونهای پیوند میدهد که حالتهای آنها صرفنظر از فاصله باهم مرتبط میشوند. این خصوصیات امکان کاوش حلهای بالقوه متعدد را به صورت موازی فراهم میآورند و محاسبات را سریعتر میکنند. این امر منجر به "عملیات ۱۰۰۰ برابر سریعتر رایانش کوانتومی قابلاعتماد را یک گام به پیش میبرد."
پیشرفت قابلتوجهی در کاربردهای عملی کوانتومی انجام میشود. برای مثال، "کلینیک کلیولند، ریکن و آیبیام به مرحله نهایی جایزه گوردن بل ۲۰۲۶ آسیام پیش رفتند." اگرچه امتیاز تأثیر کامپیوتری کوانتومی در حال حاضر ۵/۱۰۰ است که نشاندهنده این است که هنوز یک فناوری نوظهور است، این تحولات ارتباط فزایندهای و پتانسیل آن برای تحول آتی را برجسته میکند.