
De Oekraïne-oorlog duurt voort omdat Rusland voldoende militaire capaciteit handhaaft om aanvalsoperaties vol te houden terwijl Oekraïne beperkte westerse steun ontvangt, wat een uitputtingsslag creëert zonder duidelijk pad naar onderhandelde regeling.
Rusland zet voort met aanvallen op Oekraïense infrastructuur, inclusief recente aanvallen op bruggen in Kyiv, terwijl het offensief momentum in oostelijke regio's wordt gehandhaafd. Beide zijden controleren grondgebied dat zij niet gemakkelijk zullen opgeven, en geen van beiden heeft prikkel om de maximalistiche eisen van de andere zijde te accepteren.
Internationale bemiddelingsinspanningen blijven gefragmenteerd. India streeft naar een grotere rol in vredesinspanningen, maar Rusland en Oekraïne hebben onverenigbare standpunten over kernkwesties, waaronder territoriale controle en veiligheidsgaranties. Westerse bondgenoten, aangetoond door recente bezoeken van de Duitse bondskanselier aan Kyiv, blijven zich inzetten voor Oekraïense steun in plaats van druk uit te oefenen voor compromissen, waardoor de urgentie voor onderhandelde oplossing vervalt.
Huidige geopolitieke tracking toont 85 Rusland-signalen en 72 Oekraïne-signalen over 100 totaal gemonitorde gebeurtenissen, wat aangeeft aanhoudende militaire focus boven diplomatie kanalen.