
Miejsca pracy w dziedzinie klimatu i energii rosną na całym świecie w miarę jak kraje odchodzą od paliw kopalnych, przy czym duże inwestycje w infrastrukturę odnawialną tworzą miliony pozycji w sektorach produkcji, instalacji, utrzymania i polityki do 2035 r. i później.
Duże gospodarki angażują bezprecedensowy kapitał na rzecz czystych sektorów energetycznych. Korea Południowa przedstawiła plan transformacji energetycznej w wysokości 747 mld dolarów do 2035 r., stanowiący jedno z największych regionalnych zobowiązań w zakresie transformacji siły roboczej w tym sektorze. Inwestycje te bezpośrednio tworzą miejsca pracy w produkcji paneli słonecznych, instalacji turbin wiatrowych, produkcji baterii i modernizacji sieci. Skala takich programów wskazuje, że zatrudnienie w sektorze klimatycznym i energetycznym zmieniło się z sektorów niszowych na główne czynniki gospodarcze konkurujące z tradycyjnymi branżami dla pracowników i zasobów.
Orzeczenia Trybunału przeciwko ekspansji paliw kopalnych przekształcają rynki pracy w różnych regionach. W ostatnim czasie najwyższy sąd w Australii orzekł przeciwko ekspansji kopalni węgla w związku ze szkodą dla klimatu, sygnalizując, że bariery prawne dla wydobycia wyeliminują tradycyjne pozycje górnicze, tworząc jednocześnie zapotrzebowanie na pracowników w alternatywnych rozwiązaniach odnawialnych. Ta tendencja sądowa zmusza gospodarki regionalne do opracowania programów przekwalifikowania i nowych ścieżek zatrudnienia szybciej niż wymagałyby tego same rynki. Pracownicy poszkodowanych społeczności stoją zarówno w obliczu zakłóceń, jak i możliwości, ponieważ infrastruktura jest ukierunkowana na technologie magazynowania energii wiatrowej, słonecznej, wykorzystujące różne zestawy umiejętności niż wydobycie węgla.
Nacisk publiczny na działania w dziedzinie klimatu, w tym ze strony młodych zwolenników apelujących ze światowymi przywódcami o przeciwdziałanie zmianom klimatu, tworzy polityczny impet dla agresywnej polityki transformacji energetycznej. Ta presja społeczna przekłada się na przyspieszony harmonogram finansowania i rozszerza zatrudnienie w agencjach rządowych, przedsiębiorstwach wykorzystujących odnawialne źródła energii oraz w wykonawcach infrastruktury. Kiedy rządy stoją w obliczu stałego zapotrzebowania publicznego na działania w dziedzinie klimatu, zazwyczaj zwiększają przydziały budżetowe i wsparcie regulacyjne dla projektów w zakresie czystej energii, co bezpośrednio zwiększa tworzenie miejsc pracy w tych sektorach. Środowisko polityczne w 2026 r. odzwierciedla większe zaangażowanie na rzecz zatrudnienia w tych dziedzinach niż w poprzednich dziesięcioleciach.
Miejsca pracy w dziedzinie klimatu i energii pozostają sektorem wzrostu, mimo że stanowią jedynie 5 na 100 punktów oddziaływania w odniesieniu do wskaźników geopolitycznych, co oznacza, że kwestia ta w niektórych kręgach polityki jest mniej ważna niż kwestie bezpieczeństwa czy handlu. Jednakże koncentracja głównych sygnałów wokół planów transformacji energetycznej, decyzji sądowych i poparcia publicznego sugeruje, że nabiera tempa. Do 2035 r. prognozy wskazują, że zatrudnienie w sektorze czystej energii znacznie przekroczy zatrudnienie w sektorze paliw kopalnych w najbardziej rozwiniętych gospodarkach, przy czym rola wytwórcza i instalacyjna reprezentuje największe kategorie zatrudnienia. Pracownicy wchodzący w tę dziedzinę korzystają obecnie z poszerzania możliwości, nawet w przypadku umów dotyczących tradycyjnych sektorów energetycznych.