
تا سال ۱۴۰۵، نارندرا مودی نخستوزیر هند باقیمانده است اما با تأثیر سیاسی بهطور قابلتوجهی کاهشیافته.
امتیاز تأثیر او به ۱۱/۱۰۰ کاهش یافت که منعکسکننده فشارهای سخت داخلی است که طی سال ۱۴۰۴ تحقق یافتند.
مودی در سال ۱۴۰۳ با جنبشهای اعتراضی فزایندهای روبرو شد، از جمله جنبش «سوسک» که به رئیس کمیسیون انتخابات او هدفگذاری میکرد و اعتراضات تازهای بر سر فهرستهای رایدهندگان. این چالشها اقتدار سیاسی او را تضعیف کرد و شکافهایی در ماشینری انتخاباتی ائتلاف او را آشکار کرد.
Modi's ability to maneuver on chips and technology policy narrowed considerably. India's position in US led semiconductor restrictions and trade negotiations became subject to domestic political weakness rather than strategic choice. His reduced influence score reflects both internal political erosion and constrained external options.
مودی در طی سال ۱۴۰۴ منصب نخستوزیری را حفظ کرد اما وارد سال ۱۴۰۵ بهعنوان یک رهبر ضعیفشده شد که چالشهای سیستمی برای اعتبار انتخاباتی و ثبات نهادی را مدیریت میکند.