
ولادیمیر پوتین مورد ترس است زیرا بر ارتش و زرسانه هستهای روسیه فرمان میرود و تمایل به استفاده از زور در سراسر مرزها را نشان میدهد، بهویژه در اوکراین.
دوره ۱۴ سالۀ وی بهعنوان رئیسجمهور کنترل نزدیک به کامل دولت را تحکیم بخشیده، مخالفت معنادار را حذف کرده و الگویی از سیاست خارجی تهاجمی ایجاد کرده است.
روسیه بزرگترین ذخایر اسلحه هستهای جهان را تحت فرماندهی پوتین نگاه میدارد. رزمایشهای نظامی اخیر این توانایی را به عنوان دفاعی قالببندی میکنند، با اینکه پوتین اظهار میکند که این تمرینها فرماندهان را در "دفع تجاوز خارجی" آموزش میدهند. این موضعگیری، در ترکیب با مداخلهٔ روسیه در اوکراین، عدماطمینان استراتژیکی را درباب زمانی که روسیه ممکن است فراتر از درگیری تقلیدی تشدید کند، ایجاد میکند.
سیاست خارجی پوتین فراتر از محدودیتهای دیپلماتیک سنتی عمل میکند. مذاکرات کنونی درباره اوکراین ظاهراً شامل معاملات نفتی پیچیده و ملاحظات سرزمینی است که تمایل روسیه برای تغییر شکل شرایط حاکم بر دوران پس از جنگ سرد را نشان میدهد. تاریخشناس مارگارت مکمیلان اخیراً هشدار داد که روسیه مثل «دولتی پرتباه» رفتار میکند و خطرات درگیری نزاع جهانی گستردهتری را یادآوری کرد. این ترکیبی از سلاحهای هستهای، تسلط نظامی منطقهای و بیاعتنایی نشاندادهشده به هنجارهای بینالمللی توجیه میکند نگرانی جهانی مستمر درباره تصمیمگیری پوتین.