
رئیسجمهور ترامپ در حال پیگیری یک موضع "صلح از طریق قدرت" در جبهات متعدد است، اولویت را به مذاکرات مستقیم میدهد در حالی که آمادگی نظامی را حفظ میکند و بر پیامرسانی سیاسی داخلی پیرامون تصمیمات سیاست خارجی تمرکز زیادی دارد.
ترامپ سیگنالهای دیپلماتیک خود را نسبت به ایران تشدید کرده است، با ۱۰ سیگنال ردیابیشده که این مسئله را بهعنوان بالاترین اولویت تعامل خارجی او نشان میدهد. رویکرد او تاکتیکهای فشار را با بازبودن به گفتوگو ترکیب میکند، که با کمپین فشار حداکثری قبلی او در تضاد است.
ترامپ انرژی قابل توجهی را به موضعگیری سیاسی داخلی درباره مسائل جنگ و صلح اختصاص میدهد. سیگنالهای اخیر نشان میدهد که او پیامگذاری خود را از طریق تبلیغات تبلیغاتی و تجمعات تقویت میکند، به هوادارانش میگوید "انگار من در رایگیری هستم" در حالی که همزمان به اثرات اقتصادی تنشهای جهانی، مانند تقریباً ۱۴۰۰ اخراج در یک کارخانه کامیون در اهایو، رسیدگی میکند.
به نظر میرسد که استراتژی او برای کنترل روایت درباره دخالت نظامی آمریکا و ایجاد حمایت سیاسی داخلی برای جهتگیری سیاست خارجی خود طراحی شده است.