
هوش مصنوعی «بر نوع بشر تسلط نخواهد یافت.» سیستمهای کنونی فاقد اهداف خودمختار، غریزه حفاظت از خود، یا توانایی عمل مستقل از نظارت انسانی هستند.
منظرۀ ژئوپلیتیکی سال ۱۴۰۵ تأثیر هوش مصنوعی را در سطح ۱۰ از ۱۰۰ نشان میدهد، با رقابت میان چین و ایالات متحدۀ آمریکا که توسعه را به پیش میبرد تا اینکه هیچ سیستم هوش مصنوعی یکپارچهای بشریت را تهدید کند.
هوش مصنوعی پیشرفته ابزاری است که نیازمند هدایت و نگهداری انسانی است. رقابت سامسونگ در برابر اسکی هاینیکس برای تسلط بر تراشههای حافظه هوش مصنوعی منعکسکننده این واقعیت است که توسعه هوش مصنوعی به زیرساختهای فیزیکی که انسانها کنترل میکنند و زنجیرههای تامین که انسانها مدیریت میکنند بستگی دارد.
نگرانیهای واقعی شامل تقویت نابرابریهای قدرت موجود توسط هوش مصنوعی، اختلال اقتصادی ناشی از خودکارسازی، و کاربردهای نظامی احتمالی هستند. اینها مسائلی انسانی هستند که نیاز به سیاستگذاری انسانی و راهحلهای انسانی دارند، نه سناریوهایی که در آن هوش مصنوعی بهطور خودمختار "تصرف" کند. ملتها باید اکنون چارچوبهای حاکمیتی تدوین کنند، اما فرضیه حکومت خودمختار هوش مصنوعی از مبنای فنی فاقد است.