
آب و هوا مستقیماً بر مصرف انرژی و بهبودی ورزشکار تأثیر میگذارد و تنظیم دمای بدن، نیاز به آب و الکترولیتها و نرخ متابولیسم را تحت تأثیر قرار میدهد.
گرمای شدید یا سردی بدن را مجبور میکند تا انرژی بیشتری برای حفظ دمای هستهای بدن صرف کند و بهطور قابلتوجهی تعادل انرژی در ورزش را تغییر میدهد.
دمای محیط بالا، فشار قلبی و عروقی را افزایش میدهد و نرخ تعریق را به طور قابلتوجهی بالا میبرد، که مصرف انرژی برای تنظیم دمای بدن را به شدت افزایش میدهد. «دانشمندان میگویند آگوست گرمترین ماهی بود که آنها اندازهگیری کردند» بر شیوع فزاینده چنین شرایطی تأکید دارد. این تقاضای افزایشیافته میتواند ذخایر گلیکوژن را سریعتر تخلیه کند و عملکرد پایدار را مختل کند.
فراتر از اثرات فیزیولوژیکی فوری، خطرات آب و هوایی برنامههای تمرینی و دسترسی به امکانات را مختل میکند. "خطرات آب و هوایی برای ۱ از هر ۱۰ دانشآموز در سال ۲۰۲۵ مدرسه را مختل کرد: یونیسف" نشان میدهد که چگونه تأثیرات آب و هوایی زندگی روزمره و فرصتهای فعالیت بدنی را تحت تأثیر قرار میدهد. این روند جهانی بهطور غیرمستقیم بر توسعه ورزشکاران و تخصیص منابع برای ورزش تأثیر میگذارد.