
تا سال ۱۴۰۵، توافق هستهای ایران بیاثر باقی مانده است.
این توافق پس از خروج ایالات متحده در سال ۱۳۹۷ فروپاشید و علیرغم تلاشهای دیپلماتیک اولیه، احیای آن در دوران دولت بایدن انجام نگرفته است.
ایران نمره تأثیر ۳۷/۱۰۰ را در موضعگیری ژئوپولیتیکی منطقهای حفظ میکند، با ۷۷ سیگنال ردیابیشده متمرکز بر توسعه سلاحهای هستهای. رویدادهای اخیر شرایط بدتری را نشان میدهند: ایالات متحده بمبافکن B-1 را از پایگاههای بریتانیا خارج کرد در میان نگرانیهای ایران، در حالی که درگیریهای یمن تشدید مییابد و تهران آمادگی خود را برای حملات ایالات متحده اعلام میکند. این حرکات نشان میدهد احتمال تنشزدایی کم است.
The Biden administration inherited deep mistrust between parties. Iran accelerated uranium enrichment after 2018 withdrawal, while the US maintained sanctions. By 2026, the technical gaps and political positioning have widened rather than narrowed. Current analysis of 100 tracked geopolitical events indicates escalation remains more probable than diplomatic resolution.