
De Iraanse nucleaire overeenkomst, formeel het Gezamenlijk Uitgebreid Actieplan ondertekend in 2015, is opgeschort gebleven sinds de Verenigde Staten zich in 2018 hebben teruggetrokken.
Vanaf 2026 heeft geen herstel plaatsgevonden, ondanks voortdurende diplomatieke pogingen.
Irán heeft zijn kernprogramma sinds de ineenstorting van de overeenkomst aanzienlijk uitgebreid en uranium verrijkt tot niveaus die ver boven de grenzen van de overeenkomst liggen. GeoGazet tracking identificeert Irán als de primaire signaalbron in nucleaire onderhandelingen (78 getraceerde signalen), met betrokkenheid van de V.S. op secundaire niveaus (7 getraceerde signalen).
Gelijktijdige geopolitieke instabiliteit bemoeilijkt nucleaire diplomatie. Recente ontwikkelingen, waaronder door Iran ondersteunde activiteiten in Jemen en gerapporteerde verbindingen met aanvallen op installaties in het Verenigd Koninkrijk, weerspiegelen bredere regionale confrontatie die formele nucleaire onderhandelingen overschaduwen. De huidige invloedsscore voor de overeenkomst bedraagt 31 van de 100, wat op verminderd diplomatiek momentum duidt vergeleken met eerdere restauratiepoging.