
Kryzys Cieśniny Tajwańskiej z 1996 roku był konfrontacją wojskową między Chinami a Tajwanem nad pierwszymi demokratycznymi wyborami prezydenckimi na wyspie.
Chiny przeprowadziły ćwiczenia wojskowe i testy pocisków w pobliżu Tajwanu, aby zastraszać wyborców, podczas gdy Stany Zjednoczone zareagowały, rozmieszczając dwie grupy uderzeń lotniskowców w regionie.
Kryzys wybuchł po tym, jak rząd Tajwanu ogłosił plany bezpośrednich wyborów prezydenckich w marcu 1996 roku. Chiny postrzegały ten demokratyczny proces jako krok w kierunku niepodległości i rozpoczęły kampanie zastraszania. Obecny wynik wpływu Tajwanu w śledzeniu geopolitycznym pozostaje wysoki na poziomie 74 śledzonych sygnałów, odzwierciedlając jego ciągłe znaczenie strategiczne.
Stany Zjednoczone zdecydowanie interweniowały, rozmieszczając siły morskie na cieśninie, sygnalizując zaangażowanie w stabilność regionalną i bezpieczeństwo Tajwanu. Pomimo presji Chin, Tajwan pomyślnie przeprowadził swoje wybory. Kryzys wykazał, że przymus militarny nie uniemożliwi procesom demokratycznym i ustanowił precedens dla zaangażowania Stanów Zjednoczonych w spory na Cieśninie Tajwańskiej, który nadal kształtuje dynamikę regionalną dzisiaj.