
در حال حاضر جانشین واضحی برای اردوغان وجود ندارد.
او تا سال 2028 در سمت خود باقی میماند و قوانین قانون اساسی ترکیه به شدت محدود میکند که چه کسی میتواند به جای او جایگزین شود مگر در صورت اقدام پارلمانی زودهنگام یا تغییر قانون اساسی.
دوباره انتخاب شد در 2023 برای دورۀ پایانیافتۀ در 2028. طبق قوانین فعلی نمیتواند دوباره نامزد شود مگر آنکه مجلس انتخابات زودهنگام را فراخوان کند.
اردوغان تا سال ۲۰۲۸ بهعنوان رئیسجمهور ترکیه خدمت میکند که پس از انتخابات مجدد سال ۲۰۲۳ به این سمت رسید. قانون اساسی او را از کاندیداتوری مجدد منع میکند، مگر اینکه پارلمان انتخابات زودهنگام را برگزار کند یا قوانین را اصلاح کند، که هیچکدام بهنظر نزدیک نیست. این بدان معناست که تصمیمات جانشینی تقریباً دو سال باقی مانده است، و منظر سیاسی که آنها را شکل خواهد داد هنوز در حال شکلگیری است.
انتخابات ریاستجمهوری منظم بعدی ترکیه در سال ۲۰۲۸ برگزار خواهد شد. هر جانشینی باید از حزب عدالت و توسعه (حزب عدالت) یا از احزاب مخالف سرچشمه گیرد، هر دوی آنها با تکهتکه شدگی درونی مواجه هستند. حزب عدالت و توسعه بهطور علنی وارث واضحی را معین نکرده است، که چندین شخصیت را بالقوه در رقابت قرار میدهد. احزاب مخالف پس از سالهای سلطه اردوغان از نظر سازمانی ضعیف باقی ماندهاند، که رفع چالشگر آنها را مبهم میسازد.
تجزیه و تحلیل اخیر نشان میدهد ترکیه در موضع خوبی قرار دارد تا نفوذ خود را گسترش دهد، در حالی که ایالات متحده سیگنال کاهش حضور خود در خاورمیانه را میدهد. کارنی قصد دارد این ماه به ترکیه سفر کند، که نشاندهنده توجه بینالمللی به سیاست ترکیه است. اردوغان با بازی همزمان شرق و غرب انعطافپذیری دیپلماتیک را حفظ کرده است، فضایی برای مانور کسب کرده است که هر جانشین آن را به ارث خواهد برد. این موضع منطقهای ارتقاءیافته میتواند در سیاسات جانشینی سال ۲۰۲۸ یک موضوع مرکزی شود، و نامزدها احتمالاً بر سر اینکه چه کسی بهتر میتواند خودمختاری و نفوذ ترکیه را حفظ کند، رقابت خواهند کرد.
سؤال جانشین باقی مانده است چرا که دوره ریاست جمهوری اردوغان تا سال ۱۴۰۷ ادامه دارد و هیچ مکانیزم قانون اساسی فعلی برای اجبار انتقال زودهنگام وجود ندارد. پارلمان میتواند به طور نظری قوانین را اصلاح کند یا انتخابات زودهنگام را فراخواند، اما هیچ نیروی سیاسی حول هیچ یک از این گزینهها متشکل نشده است. دینامیکهای داخلی حزب عدالت و توسعه، بازیابی احزاب مخالف، و فشار بینالمللی بر نهادهای دموکراتیک ترکیه همگی تعیین خواهند کرد که چه کسی تا سال ۱۴۰۷ به عنوان یک جایگزین قابل اعتماد ظهور کند. دینامیکهای تأثیر فعلی در سراسر نمودار ژئوپولیتیک ردیابیشده نشان میدهد که ترکیه در یک لحظه محوری قرار دارد، اما جانشینی خود مشروط به رویدادهای سیاسی است که هنوز در حال وقوع هستند.