
Żaden następca Erdoğana nie jest obecnie jasny.
Pozostaje na stanowisku do 2028 roku, a tureckie zasady konstytucyjne w surowy sposób ograniczają, kto może go zastąpić bez wcześniejszych działań parlamentarnych lub zmian konstytucyjnych.
Ponownie wybrany w 2023 na kadencję kończącą się w 2028. Zgodnie z obecnymi przepisami nie może kandydować ponownie, chyba że parlament zarządzi wybory przedterminowe.
Erdoğan pełni funkcję Prezydenta Turcji do 2028 roku w wyniku swojej ponownej elekcji w 2023 roku. Konstytucja zabrania mu kandydowania ponownie, chyba że parlament zarządzi przedterminowe wybory lub zmieni przepisy, ani jedno, ani drugie nie wydaje się bliskie. Oznacza to, że decyzje dotyczące następcy pozostają w odległości mniej więcej dwóch lat, a krajobraz polityczny, który je ukształtuje, wciąż się formuje.
Następne regularne wybory prezydenckie w Turcji odbędą się w 2028 roku. Każdy następca musi wywodzić się z rządowej Partii Sprawiedliwości i Rozwoju (AKP) lub z partii opozycyjnych, z których obydwie borykają się z wewnętrzną fragmentacją. AKP nie wyznaczył publicznie swojego następcy, pozostawiając wielu osobistościom potencjalną szansę na konkurencję. Partie opozycyjne pozostają organizacyjnie słabe po latach dominacji Recepa Tayyipa Erdoğana, co czyni ich wskazanie przeciwnika niepewnym.
Niedawna analiza wskazuje, że Turcja jest w pozycji, aby rozszerzyć swoją wpływy, ponieważ Stany Zjednoczone sygnalizują mniejszą obecność na Bliskim Wschodzie. Karni planuje odwiedzić Turcję w tym miesiącu, odzwierciedlając międzynarodową uwagę na politykę turecką. Erdogan utrzymywał elastyczność dyplomatyczną, grając jednocześnie ze Wschodem i Zachodem, zdobywając przestrzeń do manewru, którą odziedziczył każdy następca. To podwyższone położenie regionalne mogłoby stać się centralną kwestią w polityce sukcesji w 2028 roku, przy czym kandydaci potencjalnie rywalizowaliby o to, kto najlepiej zachowuje turecką autonomię i wpływy.
Kwestia następcy pozostaje rzeczywiście otwarta, ponieważ kadencja Erdoğana trwa do 2028 roku i obecnie nie istnieje żaden mechanizm konstytucyjny zmuszający do wcześniejszej zmiany władzy. Parlament teoretycznie mógłby zmienić zasady lub zwołać wcześniejsze wybory, ale żadna siła polityczna nie zmobilizowała się wokół żadnej z tych opcji. Wewnętrzna dynamika AKP, odbudowa partii opozycyjnych i międzynarodowa presja na instytucje demokratyczne Turcji będą kształtować, kto pojawi się jako wiarygodna alternatywa do 2028 roku. Obecna dynamika wpływów w śledzonym wykresie geopolitycznym pokazuje Turcję w krytycznym momencie, ale sama sukcesja pozostaje warunkowa od zdarzeń politycznych, które wciąż się rozwijają.