
تغییر اقلیم ظرفیت برق آبی گرجستان را از طریق کاهش بارندگی و ذوب شدن یخچالها تهدید میکند، در حالی که افزایش تقاضای سرمایشی باعث فشار بر زیرساختهای انرژی کشور در ماههای تابستانی اوج میشود.
گرجستان تا حد زیادی به تولید برق آبی تکیه دارد که به جریان های آب پایدار از مناطق کوهستانی بستگی دارد. عقب نشینی یخچال های کوهستانی که در سراسر قفقاز مشهود است و شباهت به از دست رفتن یخ مستند شده در سوئیس دارد، دسترسی آب فصلی را کاهش می دهد. ملت با فشار تشدید شونده مواجه است زیرا افزایش دمای هوا الگوهای بارش را تغییر می دهد و هم خطرات خشک سالی و هم آسیب پذیری های سیل را ایجاد می کند که عملیات سدها را پیچیده می کند.
افزایش دما مصرف برق را برای سرمایش افزایش میدهد، بهخصوص در مراکز شهری مانند تفلیس. این افزایش تقاضا بهطور همزمان با کاهش تولید برق آبی رخ میدهد و گرجستان را وادار میکند تا تولید برق حرارتی و واردات را افزایش دهد. نوسانپذیری بازار انرژی جهانی، از جمله ذخایر استراتژیک مانند انتشار ۱۰۰ میلیون بشکه دیزل گروه هفت، بر هزینههای سوخت و ثبات شبکه تأثیر میگذارد که گرجستان تعادل بین امنیت انرژی و سرمایهگذاریهای سازگاری با تغییر آبوهوا را حفظ میکند.