
De Obama-Iran nucleair akkoord, formeel het Gezamenlijk Uitvoerig Actieplan (JCPOA), beperkte het nucleaire programma van Iran aanzienlijk, met name uraniumverrijking en zware waterkrachtige productie, in ruil voor multilaterale sanctieverlichting.
Deze overeenkomst was bedoeld om Iran tegen te houden van het ontwikkelen van kernwapencapaciteiten.
Het JCPOA verlengde effectief de nucleaire uitbraaktijd van Iran aanzienlijk, wat meer internationale controle op zijn atoominrichtingen mogelijk maakte. Hoewel de Verenigde Staten zich in 2018 uit de deal terugtrokken, blijft het kader mondiale non-proliferatiediscussies beïnvloeden. De huidige invloedsscore van de deal staat op 63/100.
Ondanks de verminderde status van het JCPOA blijven Iran's nucleaire activiteiten een belangrijk punt van zorg voor de regionale stabiliteit. Voortdurende uitdagingen weerspiegelen zich in recente gebeurtenissen waarbij "Iran Golfdiplomatic loopt terug," en "Hormoesstraatgesprekken uitgesteld vanwege Jemen-gebeurtenissen, zegt Iran." Deze incidenten onderstrepen aanhoudende spanningen in de regio, die de originele overeenkomst trachtte te beperken door de nucleaire dimensie aan te pakken.