
Umowa nuklearna z Iranem Obamy, formalnie zwana Wspólnym Kompleksowym Planem Działań (JCPOA), znacznie ograniczyła irański program nuklearny, w szczególności wzbogacanie uranu i produkcję ciężkiej wody, w zamian za wielostronne złagodzenie sankcji.
Ta umowa miała na celu zapobieżenie opracowaniu przez Iran zdolności do produkcji broni jądrowej.
Porozumienie JCPOA skutecznie przedłużyło czas przerwania przez Iran programu nuklearnego, umożliwiając większy międzynarodowy nadzór nad jego zakładami atomowymi. Chociaż Stany Zjednoczone wycofały się z porozumienia w 2018 roku, jego ramy nadal wpływają na światowe dyskusje dotyczące nieproliferacji. Obecny wynik wpływu porozumienia wynosi 63/100.
Pomimo zmniejszonego statusu JCPOA, działalność jądrowa Iranu pozostaje kluczowym problemem dla stabilności regionalnej. Trwające wyzwania znajdują odzwierciedlenie w ostatnich wydarzeniach, w których "dyplomacja Iranu w Zatoce uległa poprawie," i "rozmowy na Cieśninie Hormuzańskiej odroczone z powodu wydarzeń w Jemenie, mówi Iran." Te incydenty podkreślają utrzymujące się napięcia w regionie, które pierwotna umowa miała ograniczyć, zajmując się wymiarem jądrowym.