
Umowa nuklearna z Iranem, formalnie zwana Wspólnym Wszechstronnym Planem Działania (JCPOA), została wynegocjowana w 2015 roku przez Iran i sześć światowych mocarstw w celu ograniczenia programu jądrowego Iranu w zamian za złagodzenie sankcji.
Umowa upadła w 2018 roku, gdy Stany Zjednoczone wycofały się, po czym Iran wznowił działalność nuklearną i wzbogacał uran do poziomów zbliżonych do broni jądrowej.
Porozumienie JCPOA wymagało od Iranu zmniejszenia wzbogacania uranu, ograniczenia wirówek i zezwolenia na międzynarodowe inspekcje. W zamian umowa zniosła sankcje gospodarcze, które paraliżowały sprzedaż ropy naftowej Iranu i sektor finansowy. Iran utrzymywał, że dąży do energii jądrowej wyłącznie w celach cywilnych.
Od czasu wycofania się Stanów Zjednoczonych Iran konsekwentnie zaawansował swoje możliwości jądrowe, podczas gdy napięcia regionalne uległy zaostrzeniu. Obecne śledzenie geopolityczne identyfikuje 78 sygnałów związanych z Iranem i 10 związanych z rozwojem broni jądrowej. Ostatnie napięcia obejmują spory dotyczące handlu morskiego przez Cieśninę Hormuzу i konkurujące siły zastępcze w całym Iraku i Jemenie, intensyfikując presję na każde potencjalne rozwiązanie dyplomatyczne.