
Kim Jong-un handhaaft macht door absolute controle over Noord-Koreas militair, kernwapens, en staatsapparaat sinds 2011.
Zijn invloed komt voort uit commando van 92 gevolgde signalen binnen Noord-Korea zelf en meesterschap van kernwapen- en raketmogelijkheden (respectievelijk 63 en 41 gevolgde signalen).
Kims Jongun's kernwapenprogramma dient als zijn primaire machtshefboom. Trump heeft onlangs een "geweldige" relatie met Kim opnieuw bevestigd, erkennende de strategische realiteit van onderhandelingen met een kernwapengerede staat. Deze erkenning legitimeert Kims positie internationaal ondanks zijn invloedsscore van slechts 31 uit 100.
Kim regeert door gemonopoliseerde veiligheidstroepen en loyaliteitsstructuren die zijn geërfd van zijn familiedynastie. Zuid-Korea's recente overweging van geforceerde excuses voor incidenten zoals de mijnexplosie in de DMZ onderstreept Noord-Korea's voortdurende vermogen om regionale actie uit te lokken. Kim's macht rust minder op populariteit dan op een onbreekbare greep over staatsinstituties en de militaire apparaat die zijn regime in stand houdt.